Κοσμήματα

 
Πλέκοντας με σύρμα!
 
 
 


Καλησπέρα καλησπέρα!

Ελπίζω να είστε όλοι και όλες καλά. 
Ο καιρός άρχισε να συνέρχεται και επιτέλους να συμβαδίζει με την εποχή του. 
Αν και δεν θα έπρεπε να το εύχομαι με το πετρέλαιο εκεί που έχει φτάσει, πεθύμησα χειμώνα...
Νοστάλγησα το παπλωματάκι μου, τα χαλιά μου, το τζάκι αλλά και ένα αχνιστό τσάι Χριστουγέννων για το οποίο προσεχώς θα σας έχω συνταγή!

Παρ' όλο που η διάθεση μου είναι άκρως χειμερινή, το παρακάτω βραχιόλι φτιάχτηκε εν μέσω θέρους και μάλιστα στην παραλία.

Πριν πολλά χρόνια η αγαπημένη μου γιαγιά Βασιλική για να με απασχολεί δημιουργικά τα καλοκαίρια εκτός από κέντημα προσπάθησε να μου μάθει και βελονάκι. Μου έδειξε λοιπόν πως   κάνουμε την γνωστή αλυσίδα και μου είπε ξεκίνα και μόλις φτάσεις στο μήκος που θέλεις πες μου για να σου δείξω το γύρισμα. Από όλα όσα είπε εγώ κράτησα το ξεκίνα..κλασικός ανυπόμονος άνθρωπος! Ξεκίνησα λοιπόν αλλά όταν σταμάτησα είχα κάνει 1 χιλιόμετρο αλυσίδα από τον οίστρο μου και φυσικά είχα τελειώσει και όλη την κλωστή...απο κει και μετά έχω κενό μνήμης...δεν θυμάμαι να έμαθα ποτέ να κάνω γύρισμα στο βελονάκι... μετεξεταστέα λοιπόν η δικιά σου. Μόνο που περάσανε πολλοί Σεπτέμβρηδες και εγώ δεν εμφανίστηκα για να ξαναδώσω εξετάσεις.

Μάθε τέχνη και ασ'την ...

Εεεε εδώ η λαϊκή ρήση με βρήκε αδιάβαστη μεν, με θράσος δε, διότι όταν μου ζητήθηκε να φτιάξω ένα βραχιόλι για ειδική περίσταση και ενημερώνοντας με για τα ρούχα και σχετικά αξεσουαρ, εγώ φαντάστηκα ένα ασημένιο βραχιόλι πλεγμένο με βελονάκι και μέσα πέρλες. 
Οκ, η ίδεα μας ήρθε, το θέμα είναι πως το φτιάχνουμε που δεν θυμάμαι τίποτα.
Από κει που δεν το περίμενα λοιπόν ήρθε η κυρία Γιούλα ως μάννα εξ΄ουρανού, η οποία παίζει βελόνες και βελονάκια στα δάχτυλα! Και έτσι λοιπόν ενώ είμαστε στην παραλία και απολαμβάνουμε την δροσιά της θάλασσας, εγώ έχω πέσει με τα μούτρα στο να διδαχθώ πλέξιμο και τελικά τα κατάφερα! Η χαρά μου απερίγραπτη σας λέω!

Έφτιαξα λοιπόν μερικά δείγματα με απλό σύρμα και αφού το αποτέλεσμα με ικανοποίησε, προχώρησα προς το τελικό σχέδιο με ασημένιο σύρμα πια! Του βρήκα και ένα υπέροχο μαγνητικό κούμπωμα, πρόσθεσα και σατέν γκρί κορδέλα για να ταιριάζει με το Armani φόρεμα της κυρίας Ουρανίας και ιδού!

Ελπίζω το αποτέλεσμα να ικανοποιήσει το ίδιο και εσάς!!!



Να έχετε μια υπέροχη μέρα!






Φιλιά
Σοφία


Καλημέρα και Χρόνια πολλά σε όλους!

Η πιο όμορφη εποχή του χρόνου έφτασε και αν και είμαι πια μεγάλη να πιστεύω  στον 'Αγιο Βασίλη (είναι τελικά αλήθεια πως δεν υπάρχει?) διατηρώ ακόμα τουλάχιστον, αυτό που λέμε το ''πνεύμα των Χριστουγέννων''.
Αλλά, τι είναι αλήθεια τα Χριστούγεννα για εσάς?
Για μένα πάντως ήταν είναι και θα είναι αρώματα, μνήμες, στιγμές και μια εποχή που όλοι μπορούμε να νιώσουμε παιδιά αρκεί να αφεθούμε λιγάκι.
'Οσοι πάλι από μας έχουμε παιδιά έχουμε ταυτόχρονα δίπλα μας και τους καλύτερους ''επιβάτες'' στο ομορφότερο ταξίδι του χρόνου!

Θα κλείσω λοιπόν τα μάτια μου για λίγο, πράγμα καθόλου δύσκολο μιας και η ώρα που σας γράφω είναι 6,30 το πρωί και θα αφαιθώ στις μνήμες μου...

΄Ωρα 6:30 λοιπόν το πρωί κάπου στα τέλη της δεκαετίας του '80, την μύτη μου γαργαλάνε οι ζαβολιάρηκες μυρωδιές του κανελλογαρύφαλλου που συναγωνίζονται το πορτοκάλι. Ψημένο μπισκότο, βούτυρο και ζάχαρη έχουν ανακατευτεί εδώ και ώρες και έχουν γεμίσει το σπίτι μας Χριστούγεννα!!! Είναι η μέρα που η μητέρα μου φτιάχνει μελομακάρονα και κουραμπιέδες! 'Οποτε θα μυρίζω το άρωμα τους θα την θυμάμαι πάντα κλεισμένη στην κουζίνα για να μην μας ξυπνήσει, να φουρνίζει και να ξεφουρνίζει γλυκούς πειρασμούς.

Πρώτη μέρα που δεν έχουμε σχολείο, οι διακοπές ξεκίνησαν και επισήμως! Το μόνο που μου λείπει είναι χιόνι! Τέτοιες μέρες με το που σηκωνόμουν από το κρεβάτι έτρεχα στο παράθυρο να δω αν χιόνισε και απογοητευμένη μετά πήγαινα στην αγκαλιά του πατέρα μου να γκρινιάξω που εδώ δεν είμαστε Αμερική...

Όταν όμως είσαι παιδί δεν αφήνεις τέτοιες λεπτομέρειες να σου χαλάσουν την διάθεση. Θα περιμένω να περάσει η ώρα και θα πάρω τηλέφωνο την φίλη μου την Φαίη να κανονίσουμε τις λεπτομέρειες για τα κάλαντα. Φέτος θα πάμε παντού και θα μαζέψουμε πολλά πολλά λεφτά για να αγοράσουμε παιχνίδια και δώρα στους δικούς μας! Θα βγάλουμε και την γλώσσα μας σε όσους είναι μέσα και δεν μας ανοίγουν και θα πάμε στον επόμενο''αρχοντα'' να ευχηθούμε!

Παιδάκια εννιά δέκα χρονών να τριγυρνάμε αξημέρωτα στην Αθήνα χωρίς φόβο μην μας κλέψουν, ανέμελα και ευτυχισμένα θα φτάσουμε σχεδόν μεσημέρι σπίτι μας να ''καταμετρήσουμε'' την επιτυχία μας!!! Εκεί θα μας περιμένει το γαλάζιο πεντοχίλιαρο των γονιών μας για το καλό των ημερών. Επιτέλους κάτι να ελαφρύνει τις τσέπες μας από τα τόοοοσα κέρματα! Μετά την απαραίτητη μοιρασιά φεύγω τροχάδην για τα δώρα των δικών μου. Ότι περισσέψει θα πάει στο παιχνιδάδικο της γειτονιάς! Αποταμίευση θα κάνω από τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς ;-).

Επιστροφή στο σπίτι και βουρ για το δέντρο! Τα δωράκια θα μείνουν εκεί μέχρι την ημέρα της Πρωτοχρονιάς, σχεδόν άθικτα. Σε κάποια σημεία το χαρτί το φάγανε οι ''ποντικοί'' :-)!

Το βράδυ πάντα ήθελα να με παίρνει ο ύπνος κοιτώντας το δέντρο μας, αυτός ο ρυθμικός χορός από τα πολύχρωμα λαμπιόνια μου χάριζε απέραντη γαλήνη!

Εύχομαι σε όλους να περάσετε όμορφα τις γιορτές με τα αγαπημένα σας πρόσωπα και να κάνετε πράγματα που θα δώσουν χαρά και γαλήνη στην ψυχή σας!

Και αυτά είναι δωράκια που φτιάχτηκαν ειδικά για αυτές τις μέρες!








 


Να έχετε μια όμορφη μέρα!




Φιλιά
Σοφία

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Google+ Badge

Google+ Followers

backround